Paweł, 26 lat
Żył przez 6 lat w niewoli nałogów: brał wiele różnych substancji, które prało Jego mózg. Ale odbił się od dna, gdy trafił na terapię leczenia uzależnień. Zawsze jest to trudne. Mówić o swoich porażkach, poznawać swój mechanizm, zaakceptować to, czego nie mogę zmienić. Zauważyć swoje sukcesy. To trudny proces. Ale Paweł się nie poddał.
Nie pamięta kiedy zaczęła się ta „przygoda”. Na początku było fajnie. Ale nie zauważył jednego – przyznaje Paweł – kiedy zaczął tracić rodzinę i bliskich. Dzisiaj wie, że różnego rodzaju substancje doprowadziły Go do nałogu. W wieku 20 lat nie brał na poważnie tego, że straci rodzinę, a samotność w której tkwił – w tamtym czasie nie odczuwał. Przez substancje, od których był już uzależniony.
Wiele osób starało się pomóc Pawłowi. Ale On i tak wracał do nałogu. W końcu został sam. Naprawdę sam. Samotność to ogromny wewnętrzny ból, którego nie mógł znieść. Na początku pogłębiało to Jego nałóg. Trwało to kilka lat. Przyszedł moment, że miał dość wszystkiego.
Postanowił coś ze sobą zrobić. Spróbować. Wiedział, że to nie będzie łatwe. Żył przez 6 lat w niewoli nałogów: brał wiele różnych substancji, które prało Jego mózg. Ale odbił się od dna, gdy trafił na terapię leczenia uzależnień. Zawsze jest to trudne. Mówić o swoich porażkach, poznawać swój mechanizm, zaakceptować to, czego nie mogę zmienić. Zauważyć swoje sukcesy. To trudny proces. Ale Paweł się nie poddał.
Po ukończonej terapii dowiedział się o naszej Fundacji. Nie miał gdzie iść. Zadzwonił. Umówiliśmy się. Paweł dzisiaj już ma pracę. Ale na starcie zawsze potrzebna jest pomoc.
– Pawle o czym marzysz?
– Spokój, brak zmartwień, własny dom i rodzina. To moje marzenie.
